دانلود پایان نامه کارشناسی ارشد شهرسازی خانه امید (مرکز نگهداری کودکان خیابانی)

این فایل در ۲۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

موقعيت جغرافيايي- موقعيت طبيعي- زمين لرزه- ويژگيهاي اقليمي- احكام و ضوابط طراحي

ويژگيهاي جغرافيايي و اقليمي منطقه

محل مورد نظر براي طراحي، در منطقه دو، شهرداري تهران واقع ميباشد. مطالعه ويژگيهاي اقليمي پروژه حاضر، بر اساس آمار ۱۵ ساله (۱۳۴۴-۱۳۵۹ هـ .ش) ثبت شده در ايستگاه كليماتيك مستقر در نمايشگاه بينالمللي تهران انجام مييابد. ايستگاه نمايشگاه بينالمللي در ارتفاع ۱۵۴۱ متري با عرض جغرافيايي ۵۷ 35 شمالي و طول جغرافيايي ۲۵ 51 قرار گرفته است.

در ابتدا توضيحاتي كلي در مورد موقعيت جغرافيايي شهر تهران آورده شده و سپس به تفصيل ويژگيهاي اقليمي منطقه مورد نظر بررسي شده است.

هدف از اين مطالعات دستيابي به اطلاعاتي است كه از طريق آن، ميتوان معماري بناهاي مورد نظر را تا حد امكان با شرايط و مقتضيات اقليمي انطباق داد و شرايط زندگي و يا بهرهگيري از فضاهاي مجموعه را با وضعيت آب و هوايي محيط تنظيم نمود.

– خلاصه روند دويست ساله توسعه و گسترش شهر تهران

شهر تهران از حدود دويست سال پيش كه پايتخت اعلام شد تا به امروز تحولات بسياري را از سر گذرانيده است و طي ادوار مختلف توسعه، به كلان شهر كنوني تبديل شده است. شهر تهران عمدتاً در سه مقطع گسترش يافته است؛ اول در زمان صفويه و قاجاريه، دوم در زمان پهلوي اول و سوم در زمان پهلوي دوم. حركت طبيعي گسترش شهر تهران طي دوران صفويه و قاجاريه و به حكومت رسيدن رضاشاه، دچار تحولات جديدي شد. وسعت شهر تهران طي دوران كوتاه حكومت وي به سرعت افزايش يافت و از حدود ۲۴ كيلومتر مربع در سال ۱۳۰۱ هـ . ش به حدود ۴۵ كيلومتر مربع در سال ۱۳۲۰ هـ .ش رسيد. يعني مساحت شهر در ظرف كمتر از ۲۰ سال، تقريباً دو برابر شد. هسته مركزي شهر نيز با توجه به جاذبه شمال شهر و شميرانات به طرف آن كشيده ميشود، به طوريكه امروزه مركز تهران از بازار به خيابان انقلاب تغيير مكان داده است، يعني ۴ كيلومتر حركت كرده است. در نقشههاي گسترش شهر تهران در دورههاي مختلف، اين تغييرات به وضوح ديده ميشود. جمعيت شهر تهران در طي سالهاي ۱۱۶۶ هـ . ش تا ۱۳۶۵ هـ . ش از بيست هزار نفر به ۶ ميليون نفر رسيد. يعني ۳۰۰ برابر و وسعت شهر از ۲/۷ كيلومتر مربع به ۶۲۰ كيلومتر مربع رسيد يعني وسعت شهر ۷۶ برابر شد. (۱)

– موقعيت جغرافيايي

شهر تهران در دامنه جنوبي كوههاي البرز و حاشيه شمالي كوير مركزي ايران، در دشتي نسبتاً هموار واقع شده كه شيبش از شمال به جنوب است و به وسيله دو رود اصلي كرج در باختر و جاجرود در خاور همراه با رودهاي فصلي جعفرآباد يا دربند، دارآباد، دركه و كن كه همگي از شمال به جنوب جريان دارند، مشروب ميگردد. شهر تهران از نظر جغرافيايي در عرض شمالي ۳۵ و ۳۵ تا ۵۰ و ۳۵ و طول خاوري ۴ و ۵۱ تا ۳۳ و ۵۱ قرار دارد و ارتفاعش در جنوب (پالايشگاه تهران) ۱۱۶۰ متر و در نواحي مركزي (پارك شهر) ۱۲۱۰ متر و در شمال (سعدآباد) ۱۷۰۰ متر است. دشت تهران به طور كلي داراي آب و هوايي گرم و خشك است و فقط نواحي شمالياش كه در دامنههاي كوهستان البرز واقع است، اندكي متعادل و مرطوب ميباشد.

هواي شهر تهران در تابستان گرم و خشك و در زمستان معتدل و سرد است. حداكثر دماي ثبت شده حدود ۴۴ درجه و حداقل ۸/۱۴- درجه و متوسط سالانه آن حدود ۷/۱۶ درجه سانتيگراد است. متوسط بارندگي حدود ۳۲۰ ميليمتر و دامنه تغييرات آن از ۲۰۰ تا ۴۰۰ ميليمتر، از سالي به سال ديگر نوسان دارد. از نظر زمين لرزه، تهران جزء مناطق پرزيان (۸ تا ۱۰ درجه مركالي) محسوب ميگردد. (۲)

– موقعيت طبيعي

شهر تهران در بخشي واقع شده، كه از نظر طبيعي بزرگترين تغييرات را در كنار خود دارد. درياي مازندران در فاصله جغرافيايي ۱۲۰ كيلومتري محدوده تهران قرار دارد. رطوبت و بارندگي زياد در سواحل آن، نواحي سرسبز شمالي را ايجاد نموده و هواي معتدل را به طرف جنوب هدايت ميكند. سلسله جبال البرز، تهران را از سواحل درياي مازندران جدا نموده و مناظر كوهستاني شمال شهر را به وجود ميآورد. منطقه تهران در دامنه بلندترين ارتفاعات البرز قرار گرفته، كه از شمال به جنوب داراي شيبتندي ميباشد. برودت هواي كوهستان و اختلاف درجه آن با دشتهاي گرم منطقه جنوب تهران، وزش باد خنكي را از جانب شمال به جنوب باعث ميشود. در جنوب شهر تهران ناحيه بياباني قرار گرفته و هواي آن گرم و خشك است. در قسمت غربي دشت قزوين قرار گرفته كه يكي از مناطق حاصلخيز جنوب كوههاي البرز را تشكيل ميدهد. (۳)

– پهنهبندي خر زمين لرزه در تهران

مطالعات زمينشناسي نشان ميدهد كه اصولاً شهر تهران در منطقه زلزله خيز قرار دارد و با توجه به اين نكته، لازم است كه در ساخت و سازهاي تهران به اين نكته توجه كامل شود. اما در همين رابطه بخشهايي از گستره تهران در مناطقي از پهنه زمين لرزه قرار دارند كه لازم است از ساخت و ساز در اين نقاط اجتناب شود. اين مناطق عموماً در شمال تهران متمركز شده و مجموعهاي از اين نقاط نيز در جنوب شهر تهران به سمت غرب تمركز يافتهاند. لذا در تمامي طراحيها، مسئله زلزله خيزي بايد مد نظر قرار گيرد. در ايران فعاليتهاي مختلفي جهت شناسايي اين پديده مخرب صورت گرفته، كه در نهايت منجر به تدوين آئيننامه طرح و محاسبه ساختمانها در برابر زلزله (نشريه شماره ۸۲ مركز تحقيقات ساختمان و مسكن) شده است. با توجه به اين آئيننامه، سازه بايد حتيالامكان با پلاني ساده و متقارن طراحي گردد. همچنين بايد داراي سيستم فلزي يا بتني باشد و قدرت انتقال نيروهاي زلزله را داشته باشد. (۳)

– ويژگيهاي اقليمي

نميتوان نشان داد، تهران به ۵ حوزه اقليمي تقسيم شده است لذا با در نظر گرفتن اين مطلب تنها آمار مربوط به حوزه مورد نظر بررسي شده است.

خرید و دانلود

با قیمت 5,500 تومان