خرید ودانلود فایل تحقیق تاريخ هنر فرش ايران از آغاز تا كنون (دوران معاصر)

این فایل در ۶۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

يكي از بزرگترين آثار فعاليت بشري، هنر و هنرمند بودن است. هنر و هنرمندان ايران زمين يكي از بزرگترين و شايسته ترين سرمايه ها و افتخارات اين كشور بوده اند. زيرا نه فقط ثروت بلكه حيثيت براي آن به وجود آورده و دوستان بسياري و خواهان زيادي در همه ادوار براي ايرانيان به وجود آورده اند و امروزه همة كشورهاي جهان كه از تمدن خوبي برخوردارند از مجموعه آثار اين مردم هنرمند و كارهاي هنري ايران در مجموعه آثار هنري خود استفاده مي برند.

قالي بر كف سنگها و مرمرهاي تالار كاخها.

قالي بر كف كاهگل كلبه ها و كومه ها

همه جا به شكل باغي نمايان است كه گل ها و درختان و … خود را مي آرايد و همة دلها و چشم ها را به دنيايي دگر كشانده و به سمت تفرج گاه سوق مي دهد.

منظرة اين تفرج گاه ها كه برروي قالي نشسته و نمايان است تا حدي براي مردم اين مرز و بوم آشناست. زيرا فرهنگ و تمدن ما ايرانيان با اينگونه طرحها و نقش ها عجين شده است.

هر گلي و هر طرحي از اين تفرج گاه، انعكاسي از گل هاي آن باغي است كه در آبادي هاي سرسبز روئيده اتند.

انعكاس اين طرحها تا ژرفاي جان آدمي خطور مي كند.

از قلب و جان و روح آدمي مي گذرد و در بطن و سرشت او مي نشيند و جاي دل انگيزي باز مي كند.

قالي ايران uf0d9 هرگاه از آن سخني به ميان مي ايد آن طبع لطيف بافنده را بيان مي كند، زيرا ساخته و دست پروردة زحمتكش ترين و رنجكش ترين مردم ايران زمين اند. كه از دل و جان و سرپنجه هاي بخشنده بافنده برگرفته و نشإت مي گيرد.

در واقع همين دل و جان لطيف و دستهاي بخشنده است كه چهرة افتخار ملت ما ايرانياين را بر صفحة روزگار حك كرده است. زيرا مشخص ترين چيزي است كه معرف فرهنگ و تمدن كهن ايران زمين است. قالي هنري است زنده و گويا، كه بيانگر دل و صفاي روحاني بافنده را نشان مي دهد.

هنري است در حد آدمي كه هميشه يكپارچگي و همبستگي خود را حفظ كرده است.

هنري است كه از جزء به كل سوق داده مي شود.

و گره ها از كنار هم نشستن به يك كليت زيبا و اصيل مي رسند.

هنري است كه در خلوت با آدمي صحبت مي كند و با آنها زندگي مي كند. بعضي از اين مردم بر اين باورند كه قالي از افسانه هاي گذشتگان تأثير گرفته است.

قالي را مي توان گفت كه باغي است البته باغي از رنگها و نگاره ها كه بر كف زمين گسترده است.

نه تنها قالي را بايد دوست داشت بلكه بايد بدان خو گرفت و چشم و دل و جان را بايد به گرماي آن سپرد.

نام ديگر قالي را مي توان به دست آفريده هاي پرنقش و نگار ايراني نام نهاد.

همة اين دست آفريده هاي پرنقش و نگار ايراني با تلاش و كوشش زنان و مرداني است كه با شوريدگي نگاره ها و گرمي رنگ دل هاي پاك ممزوج شده است.

همة اين دست بافته هاي خلق شده بيانگر مطلبي ارزشمند و والا مي باشد و راه و رسم كهن و ديرينه را بيان مي دارد. مي تواند به نوعي احساسات بافنده را در شرايط مختلف بيان دارد. مي تواند بسياري از سمبل ها و نشانه ها را براي ما روشن سازد.

از طرفي ديگر مي تواند بيانگر سنت و تمدن هر قومي باشد. وقتي به درون مايه اين دست بافته ها مي پردازيم مشاهده مي كنيم كه بيانگر تاريخ هنر و فرهنگ ايراني ميباشد.

اين قالي ها مانند آئينه اي جلوه گري مي كنند و تمام زواياي زندگي هر قوم را بازگو مي كنند.

پس مي توان گفت كه هنر اصيل قاليبافي ايران با فرهنگ كهنسال اين مرز و بوم پيوند ناگسستني دارد.

هنر قاليبافي را يكي از مردمي ترين هنرهاي روي زمين به شمار آورد. كه نه تنها يك هنر است بلكه سرمايه عظيم كشورمان نيز محسوب مي شود.

در دروه هاي اوليه مانند عيلام و ماد و سلوكي و اشكاني uf0d9 در فرش و قاليبافي نمونه اسناد و مدارك و سوابقي در دست نيست.

مثلا ما راجع به قاليبافي در زمان سلوكيان (۱۲۹-۳۱۲ قبل از ميلاد) و راجع به قاليبافي در زمان پارتها (۱۷۰ قبل از ميلاد تا ۲۲۶ بعد از ميلاد) uf0d9 سوابق و مداركي در دست نداريم. البته با آگاهي داشتن از اينكه فرش در طول زمان و بر اثر آب و هوا و دما و گذشت زمان و گرد و خاك فرسوده مي شود و از بين مي رود.

(تاريخچه)

قالي بافي يكي از بهترين و برجسته ترين هنرهاي ايران زمين است. قدمت اين هنر به عصر مفرغ مي رسد. قالي بافي، در آغاز، در ميان قبايل چادرنشين و صحراگرد بوده است كه عمده ترين كارشان گله داري بوده است. آنها از پوست گوسفند به جاي زيرانداز استفاده مي كردند براي راحتي و گرما و يا به روش درهم تندين الياف گياهي و پوست درختان و شاخ و برگ درختان و بوريا زيرانداز تهيه مي كردند. (عصر حجر در حدود ۳۰ هزار سال پيش).

در حفاريهايي كه در سال ۱۹۵۰ در غاري نزديك درياي خزر تكه هايي از پارچه بافته شده از پشم گوسفند و مو بز بدست آمد. (كه مربوط به ۶۵۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح است.) uf0d9البته با روش آزمايش كربن ۱۴ به اين نتيجه رسيدند.

دوك و خامه هايي در خانه هاي اوليه فلات ايران در حفريات بدست آمد كه تاريخ آن به ۵۰۰۰ سال پيش از مسيح است. uf0d9 (نوسنگي)

بافندگي پارچه هاي طرح دار به شكل ۲ پودي در سال ۱۰۰۰ پيش از ميلاد مسيح بدستامده است. انسان هاي اوليه وقتي از پوست گوسفند و بوريا استفاده كردند و چون ديدند كه زود از بين مي رود به فكر افتادند تا چيز بهتري از آن بسازند و مورد مصرف قرار دهند. بعد از گذشت زمان زيادي از پشم گوسفندان ابتدايي ترين بافت را انجام دادند و آن هم به صورت نمد بود.

بعد از گذشت زمان هاي زيادي آمدند از پنبه استفاده كردند و از آن تارهاي پنبه اي ساختند و مشغول به بافتن گليم شدند البته گليم هاي ابتدايي (گفته مي شود بافتن گليم تا ۱۵۰۰ سال قبل از ميلاد تكامل يافته بود.)

ازجمله شواهدي كه در بارة قاليبافي پرزي ايران از حفريات بدست آمده تكه هاي فرشي است كه از شهر نوين اولا (سال سوم پس از ميلاد) و لولان (متعلق به پيش از سدة چهارم ميلادي). كه هر دو در خاور ايران و در مغولستان امروزي هستند.

قديمي ترين قالي موجود در جهان uf0d9 قالي پازريك مي باشد (Pazirik) اين قالي به عنوان پوشش اسب به كار مي رفته و مربوط به زمان هخامنشيان است. در هر سانتي متر مربع ۳۶ گره دارد. اندازه اين فرش ۸۳/۱×۲ متر مي باشد. گره ها از پشت فرش زده شده.

داراي حاشيه هاي متفاوتي است uf0d9 حاشيه بيروني آن نقش مكرر كوچكي است كه جانور افسانه اي بالداري را نشان مي دهد. پس از آن يك رديف سوار مي ايند كه يك در ميان پا بر اسبي نشسته و يا در كنار آن در حال راه رفتن مي باشند. سپس يك رديف گوزن خالدار و باز همان نقش مكرر جانور بالدار ديده مي شود. پس از آن متن است كه از چند رديف موازي گلهاي چهاربرگي تشكيل شده است. در ميان اين نقش ها بويژه مرداني كه بر كنار اسب راه مي روند نقش هاي تخت جمشيد را به ياد مي آورند.

رنگ هايي كه در اين فرش به كار رفته است از سرخ تيره، سبز، آبي و زرد كمرنگ و نارنجي مي باشد.

از اين گذشته، در حدود چهل سال پيش يك تكه قالي به وسيله هيئت اكتشافي به رهبري كوزلف (KUZLOV) در نوئين اولا (Nouin-oula) زير قشر يخ ها در سيبري پيدا كردند. گرة اين قالي تنها دور يك تار گره خورده است و بافتي بسيار فشرده دارد. رنگ آن آبي سير مي باشد. (اما تكه هاي قالي كوچكتر از ان است كه بتوان نقش آن را معين كرد. (اين تكه هاي قالي در جعبة لاكي تاريخداري نهاده بودند كه تاريخ ان معادل سال سوم ميلاد است.)

به غير از اين نمونه ها مي توانيم به نوشته ها و مداركي كه به جا مانده اند رجوع كنيم. در يكي از قديمي ترين اين نوشته ها كه از آن به گزه نوفون xenophon سردار و مورخ يوناني و شاگرد سقراط است. اشاره به قالي روي هم رفته مبهم است و نمي توان به قطع گفت كه سخن از همين نوع بافتني كه امروزه هست مي رود.

بنا بر نظر يكي از پژوهشگران معروف به نام ديماند uf0d9 (Dimand) در فرش پازيريك تركيبي از دوران باستان (هخامنشيان ۵۵۹-۳۲۱ قبل از ميلاد.) uf0d9 هم زمان با پيدا شدن و كشف قالي پازيريك (واقع در دامنة جنوبي جبال آلتاي سيبري) در مقبره شاهان سكائي، در دويست كيلومتري جنوب شرقي بي ايسك (Biisk) و هشتاد كيلومتري مرز مغولستان خارجي در نقطه يا به نام پازيريك (Pazirik) و در ميان يخها uf0d9 توسط مردي به نام رودنكو (Rodenko) باستان شناس نامدار روس، در پانزده سال پيش كشف شده است و گفته مي شود كه اين فرش به دورة هخامنشان برمي گردد.

ويژگي هاي اين قالي ايراني و كشف دوران ساز به قدري اشكار و واضح است كه هيچ جاي ترديد و ابهامي را باقي نمي گذارد.

با كشف چنين فرشي، قدمت و پيشينة فرشبافي از نظر اسلوب بافت uf0d9 (گره بافته شده پرزدار) به بيش از ۲۵۰۰ سال پيش مي رسد.

پرفسور رودنكو در كتاب معروفش به تاريخ فرش گره خورده پرزدار به ويژه فرش ايران مي پردازد.

رودنكو در كتاب خود به ايراني بودن اين فرش مي پردازد و اشاره مي كند كه:

«شيوه گره زدن دم اسب ها و كامل آنها شبيه ايرانيان است.» و «نقش گوزن ها از تيره گوزن زرد خالدار ايراني است.» و «صف مرداني كه به همراه چارپايان از پي يكديگر مي ايند نمايانگر شيوه هاي هخامنشي و آشوري است.» پس به اين ترتيب جاي هيچ شك و ترديدي وجود ندارد كه فرش دستباف به صورت امروزي، اكنون كه در خانه ها از ان استفاده مي شود حداقل ترقي ۲۵۰۰ ساله دارد.

خرید و دانلود

با قیمت 7,000 تومان