خرید ودانلود فایل تحقیق بررسي مشكلات اسكلتي عضلاني در دندانپزشكان شهر يزد

دانلود رایگان تحقیق بررسي مشكلات اسكلتي عضلاني در دندانپزشكان شهر يزد-خرید اینترنتی تحقیق بررسي مشكلات اسكلتي عضلاني در دندانپزشكان شهر يزد-دانلود رایگان مقاله بررسي مشكلات اسكلتي عضلاني در دندانپزشكان شهر يزد-پروژه بررسي مشكلات اسكلتي عضلاني در دندانپزشكان شهر يزد

این فایل قابل ویرایش است وشامل موارد زیر است:

مطالعات انجامشده در مورد خطرات شغلي نشان ميدهد كه تعداد زيادي از دندانپزشكان در معرض ابتلا به انواع ناراحتيهاي اسكلتي- عضلاني ناشي از اين حرفه هستند در ادامه برای آشنایی بیشتر شما در ادامه توضیحات مفصلی می دهیم.

مشاغل زيادي وجود دارد كه شاغلين آنها مجبور به قرارگيري در وضعيتهاي بخصوص ميباشند و احتمالاً بسياري از اين مشاغل با وجود شرايط ارگونوميك، منجر به عوارض اسكلتي عضلاني در فرد ميشود يا حداقل قبل از آن باعث بروز درد ميگردد. بر اساس نتايج مطالعات گستردهاي كه در مورد خطرات شغلي در بيشتر كشورهاي دنيا انجام شده، كمتر حرفهاي را ميتوان يافت كه شاغلين آنها مانند دندانپزشكان در معرض ابتلا به انواع ناراحتيهاي جسماني ناشي از كار فرد باشند و با وجود توسعه فناوري و ديد علمي كه اين قشر به عنوان بخشي از مجريان برنامههاي بهداشتي، درماني ميتوانند نسبت به مشكلات خود داشته باشند، فهرست بيماريهايي كه دندانپزشكان با آن مواجهند در سطح دنيا روز به روز طويلتر ميگردد (۱).

Mandle در مقاله خود از دندانپزشكي به عنوان يك حرفه با خطرات زياد ياد كرده است؛ به عقيده وي هرچند حوزه عمل در اين شغل نسبت به ساير مشاغل، خطرناكتر نيست ولي كمتر از آنها خطر آفرين نيست (۲).

طبق تحقيقات به عمل آمده بيشترين ميزان شيوع ناراحتيها و بيماريهاي شغلي به عوارض فيزيكي اندامها و ستون فقرات مربوط ميباشد (۳).

به عقيده Sinczuk و Izycki درد در ناحيه گردن و پشت، دو درد عمده سيستم حركتي در بين دندانپزشكان است (۴).

دندانپزشكان در طي سالهاي زيادي در حالت ايستاده كار ميكردند كه اين حالت به اندامهاي تحتاني فشار وارد ميكرد (۵). از سال ۱۹۶۰ كار در حالت نشسته در بين دندانپزشكان رايج شد كه موجب كاهش مصرف انرژي و فعاليت عضلات اندام تحتاني شد (۶)؛ اما همچنان پتانسيل ايجاد مشكلات اسكلتي- عضلاني در اين شغل از بين نرفته است (۷،۶).

كار دندانپزشكي نياز به دقت زيادي دارد و شغل ظريف و پيچيدهاي است كه ناشي از فعاليت عضلات مچ و انگشتان دست فرد ميباشد. عضلاتي كه اين حركات ظريف را انجام ميدهند، دچار خستگي ميشوند و فرد در اين اعضا، احساس خستگي ميكند كه اگر به مدت طولاني ادامه يابد، منجر به ايجاد ناراحتي در آنها ميشود (۷).

Nachemson در يك بررسي بيستساله، درباره فشارهاي درون ديسكي، گزارش كرد كه وضعيت نشسته و خميده به جلو يكي از صدمهزننده ترين وضعيتهاي كاري است (۸) كه اين وضعيت در فعاليتهاي دندانپزشكي بسيار شايع است. ورزش از جمله عواملي است كه موجب تقويت عضلات ميشود؛ به همين دليل توجه به ورزش با در نظر گرفتن نوع آن ميتواند خود بخش عظيمي از ضايعات مفصلي و استخواني را مهار كند و دردها را كاهش دهد (۸،۳). منظور از ورزش Programmed Exercise است و حركاتي كه باعث Body Fitness و Good Body Bulding ميشود
(۱۰،۹).

نتايج تحقيق Marshall بر روي ۴۴۲ دندانپزشك كه نشانگر ابتلاي ۸۲% از اين افراد به علائم اسكلتي- عضلاني بود؛ ۶۴% از اين افراد از درد پشت نيز رنج ميبردند (۱۱).

با توجه به اين كه جامعه دندانپزشكي نقش مؤثري در ارتقاي وضع بهداشتي جامعه ايفا ميكند، بروز مشكلات اسكلتي- عضلاني در اين افراد باعث كاهش عمر خدمات مفيد فرد ميشود؛ پس سلامت جسمي اين افراد حائز اهميت ويژهاي ميباشد؛ بنابراين نياز به يك بررسي كامل اوليه در جهت ترسيم وضعيتهاي فوق در جامعه دندانپزشكي شهر يزد، انگيزه اين پژوهش گرديد كه بتواند با كسب اطلاعات در مورد ميزان ابتلا و تعيين عوامل احتمالي مؤثر در جهت تخفيف و پيشگيري از عوارض اسكلتي عضلاني گامي در جهت ايجاد برنامهاي اصولي در راستاي مقابله با اين عوارض باشد.

روش بررسي

در اين مطالعه توصيفي- مقطعي، ۷۰ نفر از دندانپزشكان شهر يزد مورد بررسي قرار گرفتند. براي دستيابي به اسامي و آدرس اين افراد به واحد اطلاعات و آمار موجود در معاونت درمان دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد مراجعه شد. تحقيق طي مدت سه ماه (شهريور تا آبان ۱۳۷۷) انجام گرفت. براي كليه افراد مورد ارزيابي يك برگ معرفي نامه از طرف دانشكده و يك برگ پرسشنامه تهيه گرديد. پرسشنامه شامل ۱۵ سؤال درباره جنس، سن، محل كار و ساعت كاري بود. قسمت بعد سؤالاتي درباره وجود درد در نواحي گردن، ستون فقرات پشتي و كمري، مچ دست و دست بود كه در صورت وجود درد ميزان آن برحسب شدت تعيين ميشد و به سه گروه خفيف، متوسط و شديد تقسيم و در پرسشنامه به ترتيب زير تعريف شده بود (۱۲):

درد خفيف: احساس درد در موضع به مصرف مسكن نياز ندارد و مخل كار و آسايش نيست.

درد متوسط: به مسكن غير ناركوتيك (مخدر) نيازمند است ولي با مصرف مسكن فرد قادر به انجام كار و استراحت ميباشد.

درد شديد: به هر حال مخل كار و استراحت است و به مصرف منظم مسكن و گاهي مصرف ناركوتيك نيازمند است.

براي تعيين و بررسي شدت درد معمولاً از سه روش Visual Scale، Verbal Scale و Numerical Scale استفاده ميشود (۱۴،۱۳)؛ در اين مطالعه از روش
Verbal Scale استفاده شد.

در پرسشنامه همچنين وجود آرتروز، ابتلا به واريس اندام تحتاني و سابقه خانوادگي دردهاي استخواني و نيز سابقه وجود دردهاي ياد شده فوق قبل از اشتغال نيز مورد سؤال بود و چون احتمال داده ميشد كه ورزش كردن در جلوگيري از عوارض مورد بحث مؤثر باشد، در مورد آن نيز سؤال شد.

اطلاعات جمعآوري شده از طريق پرسشنامه با استفاده از نرمافزار آماري E.P.I.N.F.O و آزمون آماري Chi-square مورد تحليل آماري قرار گرفت.

يافتهها

در اين تحقيق ۷۰ نفر از دندانپزشكان شهر يزد مورد بررسي قرار گرفتند كه از نظر سني به سه گروه سني ۳۴-۲۵ سال، ۴۴-۳۵ سال و ۴۵ و بيشتر از آن تقسيم شدند؛ ۹/۶۰% از افراد مورد بررسي در گروه اول، ۲/۱۷% در گروه دوم و
۹/۲۱% درصد در گروه سوم قرار داشتند. حداقل سن آنها ۲۶ سال و حداكثر ۷۵ سال (با ميانگين سني ۵۷/۹±۶۱/۳۶) بود. ۱/۲۶% از افراد مورد مطالعه زن و ۹/۷۳% مرد بودند.

اين افراد از نظر ساعات كاري به سه گروه صفر تا ۴ ساعت، ۵ تا ۹ ساعت و ۱۰ تا ۱۲ ساعت تقسيمبندي شدند. ميانگين ساعت كاري روزانه آنها ۱۸/۲±۸۱/۶ ساعت بود. حداقل زمان كار ۳ ساعت و حداكثر ۱۲ ساعت در روز بود.

از نظر سابقه كار نيز به سه دسته صفر تا ۹/۴ سال،
۵ تا ۹ سال و ۱۰ سال بيشتر گروهبندي شدند؛ ۱/۳۶% از افراد مورد بررسي در گروه اول، ۲/۳۶% درگروه دوم و ۷/۳۷% در گروه سوم (با ميانگين ۸۴/۸±۴۱/۱۰) قرار گرفتند. بر اساس نتايج به دست آمده ۱/۳۹% از افراد در مطب، ۸/۱۸% در درمانگاه و ۴۲% هم در مطب و هم در درمانگاه مشغول به كار بودند. ۲/۶۵% از كل جامعه مورد بررسي، بيشتر از ديد مستقيم استفاده ميكردند.

ميزان دردهاي مورد بحث در جامعه مورد بررسي در نمودار ۱ آورده شده است.

۵/۴% از افراد قبل از اشتغال به حرفه دندانپزشكي به اين عوارض مبتلا بودند. ۸/۱۸% از آنها آرتروز ثابتشده داشتند و ۲/۱۳% به واريس اندام تحتاني مبتلا بودند. ميزان دردها بر حسب شدت بررسي شد كه بيشتر دردها خفيف تا متوسط بودند (نمودار۲).

بررسي سن افراد با درد گردن در سه گروه سني در جدول ۱ نشان داده شده است. درد ستون فقرات پشتي- كمري در گروه اول ۲/۸۲%، در گروه دوم ۷/۷۲% و در گروه سوم
۳/۶۴% بود و اختلاف از نظر آماري معنيدار بود (۰۳/۰=P).

مقايسه ميزان فراواني درد گردن در دو گروه جنسي نشان داد كه ۲۶% از زنان و ۵۱% از مردان به اين عارضه مبتلا بودند؛ اما درد ستون فقرات پشتي- كمري در زنان بيشتر از مردان بود. فراواني نسبي درد دست و درد مچ در دو گروه اختلاف چنداني با هم نداشت. توزيع فراواني درد مچ، دست و ستون فقرات در نمودار ۳ نشان داده شده است.

از كل دندانپزشكان شهر يزد كه فقط در مطب كار ميكردند، ۳/۴۲% به درد گردن و ۶/۲۹% به درد ستون فقرات پشتي- كمري مبتلا بودند؛ ۴/۱۵% از افرادي كه فقط در درمانگاه كار ميكردند، به درد گردن و ۸/۳۰% به درد ستون فقرات پشتي-كمري دچار بودند ولي ۵/۶۵% از آنهايي كه هم در مطب و هم در درمانگاه كار ميكردند، از درد گردن و
۹/۳۷% از درد ستون فقرات رنج ميبردند. اين رابطه از نظر آماري معنيدار بود (۰۰۸/۰=P).

بيان مسأله: مطالعات انجامشده در مورد خطرات شغلي نشان ميدهد كه تعداد زيادي از دندانپزشكان در معرض ابتلا به انواع ناراحتيهاي اسكلتي- عضلاني ناشي از اين حرفه هستند. با توجه به اين كه جامعه دندانپزشكي نقش مؤثري در ارتقاي وضع بهداشتي جامعه ايفا ميكند، بروز مشكلات اسكلتي- عضلاني در اين افراد باعث كاهش عمر خدمات مفيد فرد ميشود. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي اوليه در مورد تعيين وضعيت اختلالات اسكلتي- عضلاني در جامعه دندانپزشكي شهر يزد انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي، ۷۰ نفر از دندانپزشكان شهر يزد انتخاب و مورد بررسي قرار گرفتند؛ سرشماري و روش جمعآوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامه بود؛ اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون آماري Chi-square مورد تحليل آماري قرار گرفت. يافتهها: ۶/۸۱% از دندانپزشكان حداقل يكي از مشكلات اسكلتي- عضلاني را دارا بودند. ميزان شيوع بيماريهاي مورد مطالعه در طي دوران اشتغال به كار در جامعه مورد نظر بدين ترتيب بود: ميزان ابتلاء به درد گردن ۱/۴۷%، درد دست ۲/۳۶%، درد مچ ۸/۳۴%، درد ستون فقرات پشتي و كمري ۳/۳۳%، درد شانه ۵۹/۱۱% و درد زانو ۸/۲% بود. از كل جامعه ۵/۷۲% سابقه خانوادگي دردهاي فوق را نداشتند و فقط ۵/۴% قبل از اشتغال به اين دردها مبتلا بودند؛ رابطة بيماري با عوامل سن و جنس، محل كار و سابقه كار ساعت كار روزانه، انجام ورزش و كاربرد بيشتر ديد مستقيم مورد بررسي قرار گرفت كه بسياري از اين ارتباطات معنيدار بود. نتيجهگيري: پيشگيري از مشكلاتي كه سبب درد و رنج و تنزل كيفيت و كميت كار ميشود، داراي اهميت است و بايد با آگاه كردن دندانپزشكان و ترغيب آنها به ورزش گامي در اين جهت برداشت.

خرید و دانلود

با قیمت 5,500 تومان