خرید بک لینک

این فایل در ۴۱صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

از اهداف بلند انبيا(ع) مي توان “برقراري قسط و عدل در جامعه” و “حمايت

از محرومان و مبارزه با ستمگران” و “برقراري نظم و انضباط و حاكميت قانون

عدل و قانون خدا در جامعه” و “برقراري امنيت فردي و اجتماعي” و “برخورد با

عوامل ناامني و فتنه و فساد” و “ايجاد محيطي سالم و سازنده و پاك و شايسته

براي رشد استعدادها و فضايل” و “ارتقاي سطح بينش مادي و معنوي جامعه

بشري” و “فضاسازي براي عزت و كرامت انسانها و تكامل الهي جامعه” را

شمرد.

البته، محدود كردن كارايي اديان الهي به بُعد حكومت و برقراري اهداف

يادشده، بدون توجه به اهداف معنوي، همان قدر ناروا و ستم است كه محدود

كردن مكتب انبيا(ع) به اهداف معنوي و رهبانيت و گوشه گيري و انزواي سياسي.

هر دو ديدگاه، انحرافي و ناصحيح و نارواست. ديدگاه حق در باره مكتب انبيا(ع)

جامع نگري ميان حيات دنيا و سعادت آخرت و ارتباط دنيا با آخرت و دين با

حكومت و برقراري عدالت آميخته با تقوا و فضيلت و معنويت است.

بايد اهداف بلند حكومت علوي(ع) را نيز در همين موارد، جست.

مام علي(ع) انگيزه خود را از پذيرفتن حكومت، برقراري قسط و عدل و

امنيت و دفاع از مظلومان و ستمديدگان و مقابله با ظالمان و ستمگران و تقسيم

عادلانه بيت المال در ميان مسلمانان و ايجاد زمينه هاي لازم براي رشد و پويايي

و عزت و سربلندي جامعه اسلامي و … عنوان كرده و شهادتش نيز براي تحقق

چنين اهداف بلندي بوده است.

در اين نوشتار، بيشتر، سعي خواهد شد تا گوشه هايي از اهداف بلند حكومت

علوي(ع) و شرايط و وضعيت و نيازها و شيوه هاي مبارزه آن حضرت با مفاسد

اجتماعي و سياسي و فرهنگي، بازگو شود و راهكارها و سياستهاي آن حضرت

در برخورد با مفاسد گوناگون حكومتي، اداري، اجتماعي، سياسي، ارائه گردد و

شرايط مطلوب و قابل قبول براي حكومت اسلامي تبيين گردد.

هدف و انگيزه از پذيرش حكومت

با توجه به شرايطي كه در بيست و پنج سال بعد از زمان رحلت رسول اكرم(ص) يعني از سال

۱۱ هجري تا سال ۳۵ هجري در دنياي اسلام به وجود آمده بود و مجموعه اوضاع سياسي و

اجتماعي و فرهنگي و انحرافات و تحريفهايي كه مخصوصاً در ثلث سوم اين دوران پديد آمده

بود و عناصر ناباب و ناسالم بر دنياي اسلام حاكم شده بودند و حكومت به جاي شايسته سالاري و

لياقت پروري به دست افراد ناباب و غير مسؤول افتاده بود و بيت المال به عنوان تيول قشري

خاص از اربابان زر و زور و قدرت تبديل شده بود و عدالت و مواسات و مساوات و برادري و

وحدت اسلامي از جامعه رخت بر بسته بود و ضعف و سستي و كسالت و تنبلي و تن پروري

جايگزين شجاعت و شهامت و فتوت و مردانگي شده بود و غيرتها و تعصبهاي غلط جاهلي

مجدداً در پي احيا شدن بود و روابط جاي ضوابط را گرفته بود، امام(ع) با توجه به شرايط موجود

و پيش بيني آينده در آغاز از پذيرفتن ولايت و حكومت سر باز زده و فرمود:

شرايط جامعه اسلامي، در دوران خلافت خليفه سوم، از نابسامانيهاي فراوان سياسي و

اجتماعي و فرهنگي و اقتصادي رنج مي برد تا جايي كه خود اين شرايط ِاسفبار، موجب شورش

مردم مصر و حجاز و عراق شد.

لجام گسيختگي و ضعف و سستي و اسراف و تبذير و تبعيض و بي عدالتي و فساد و هرج و

مرج دخالتهاي بيجاي دربار ِخلافت و باند فاسد مرواني و اموي در امور كشور پهناور اسلامي و به

كار گماردن افراد فاسد و نالايق و عيّاش بر مسند امور مسلمانان و حيف و ميل وسيع بيت المال و

تقسيم ناعادلانه امكانات و منابع و ثروتهاي عمومي و انفال و زمينهاي عمومي و پرخوري

فراوان تعدادي انگشت شمارِ وابسته به دربار خلافت و محروميت اكثريت جامعه و تسلّط

سفيهان و فاجران و فرومايگان و دهها موضوع خُرد و كلان ديگر، مسايل و موضوعاتي بود كه

آن حضرت در آستانه پذيرش خلافت، با آن مواجه بود.

محيطي كه در دوره مروان حكم و معاويه و خليفه سوم و ايادي آنها و حزب اموي و طرفداران

آنها به وجود آمده بود و سوء استفاده هاي فراوان مالي و اجتماعي و سياسي و قدرت طلبي و

تملك اموال و املاك عمومي توسط اشخاص حقيقي و حقوقي و خانواده هاي هزار فاميل و

باندهاي تبهكار كه بر اساس تعصبات غلط و تمايلات نابجا و ضعف و همراهي دستگاه حكومت

شكل گرفته بود، تبديل به يك معضل عظيم سياسي، اجتماعي و فرهنگي شده بود كه جز با يك

انقلاب پايدار و فراگير و همه جانبه و جهاد و فداكاري عميق امكان اصلاح آن نبود و ريشه هاي

فتنه، آن قدر عميق و فراگير و فريبكارانه رشد كرده بود كه به سادگي امكان تحول و اصلاح در آن

ميسر نمي شد. اين موضوع را از دو ناحيه مي توان پي گرفت

خرید و دانلود

با قیمت 5,000 تومان

برچسب: نویسنده: استخدام کار تاريخ: جمعه 13 فروردين 1395 ساعت: 21:25

صفحه بندی