خرید ودانلود فایل تحقیق نماز

دانلود رایگان تحقیق نماز-خرید اینترنتی تحقیق نماز-دانلود رایگان سمینار نماز-دانلود رایگان پروژه نماز-تحقیق نماز

این فایل در ۴۱صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

نماز، زنده کننده جان، ظهور دهنده حیات جاودان، راز و نیاز دردمندان روشنی راه رهروان، نور دیده بیداران، دلیل گمراهان امید امیدواران، سر حقیقی سحر خیزان و دستگیره نجات انسان است.

نماز برتر از همه عبادات، منبع برکات، تزکیه کننده صفات و حقیقت کاینات است. نماز، عشق سالکین، عبادتی آتشین، امنیت جان غمین و رحمت واسعه حضرت ارحم الراحمین است.

نماز، واقعیتی روحانی، نغمه یزدانی و امر واجب حضرت سبحان است. نماز، حقیقت جهان، هویت ایمان و مایه بهشت رضوان است.

و انسان خاکی، پیوسته در پی آن بوده که با شهپر نماز، خود را به اوج ملکوت برساند و به خدای محبوب نزدیک سازد، زیرا نماز، معراج مومن است.

اهمیت ویژه نماز، باعث شده که در این رساله به جنبههای مختلف آن بپردازیم.

البته پر واضح است که سخن راندن در باب این سر الهی، کاری بس دشوار بوده و با این چند صفحه نمیتوان حق مطلب را ادا نمود بنابراین در این رساله، به برخی جنبهها و آثار نماز پرداخته شده و از بررسی دیگر جنبههای آن صرفنظر کردهایم. امیدواریم که این مطالب برای تشنگان دانش و عاشقان نیایش، مفید و سودمند باشد.

هر جنبندهای که در زمین و آسمان است خداوند را تسبیح میکند. قرب به خدا تنها به وسیله یا دو ذکر حاصل میشود و به وسیله نیایش اوست که حجابهای حائل بین او و بندهاش بر طرف میشود. خداوند در قرآن میفرماید رعد با حمدش خدا را تسبیح میکندو و بدین جهت آواز هول انگیز رعد را تسبیح خوانده که زبانی گویا را مجسم کند. حتی گیاهان و درختان نیز خدا را ستایش میکنند.

از امام سجاد روایت شده: مرغان هر صبحگاه خدا را تسبیح نموده، قوت و غذای روزشان را مسئلت می دارند. و این همان تسبیح صبحگاهی است. خداوند در سوره ق آیه ۳۹ میفرمایند: پس در برابر آنچه میگویند خویشتن داری کن و به حمد پروردگار خود تسبیحگوی، هم قبل از طلوع خورشید و هم قبل از غروب.

این آیه دستور میدهد که خداوند را از آنچه دربارهاش میگویند تسبیح کند و منزه بدارد. تنزیهی که توام با حمد او باشد. و حاصلش این است که میخواهد هر نقصی را از او دور بدارد. تسبیح قبل از طلوع آفتاب میتواند نماز صبح و قبل از غروب، نماز عصر باشد.

به طوری که تاریخ نشان میدهد، مسئله خضوع در برابر کسی به عنوان ربوبیت، مسئلهای است که همواره همراه با بشر بوده. ولی پرستش خداوند تنها برای این که سزاوار پرستیدن است، فقط از خواص انبیا می باشد. دعوت و دعای بندگان عبارت است از این که بنده خدا با خواندن پروردگارش رحمت و عنایت او را به سوی خود جلب میکند. و خواندنش این است که خود را در مقام عبودیت و مملوکیت و اتصال به مولای خویش قرار داده و اعلام تبعیت و بندگی می کند. وقتی انسان می داند که برای این جهان، خالق و خدایی وجود دارد که با علم و قدرت همه چیز را آفریده چارهای جز این ندارد که در برابر او خاضع گردد و این معنای عبادت است.

۱- خوف

۲- رجاء

۳- جب

بعضی از مردم، مسئله ترس از عذاب در دلهایشان چیره گشته و از انحراف و عصیان گناه، بازشان میدارد. اینها هر چه بیشتر به تهدید و وعیدهای الهی بر میخورند، بیشتر ترسیده و به عبادت میپردازند.

بعضی دیگر حس طمع و امیدشان بر آنها غلبه دارد. اینان هر چه بیشتر به وعدههای الهی و ثوابها و درجاتی که خداوند نوید داده برمیخورند، امیدشان بیشتر شده به خاطر رسیدن به نعمتها و کرامتها و حسن عاقبتی که خداوند به مردم ایمان و عمل صالح وعده داده، بیشتر به تقوا و التزام اعمال صالح میپردازند تا شاید بدینوسیله به مغفرت و بهشت خدایی نایل آیند.

ولی دسته سوم که همان طبقه علما هستند، هدفشان عالیتر از این ۲ دسته است. اینان خدا را عبادت میکنند زیرا اهل و سزاوار عبادت است. چون خدا را دارای اسماء حسنی و صفات علیایی که لایق شان اوست شناختهاند و رضای او را به رضا و خواست خود مقدم میدارند.

عبادت از روی ترس، انسان را به زهد وادار میکند. یعنی چشمپوشی از لذایذ دنیوی برای رسیدن به نجات اخروی. پس زاهد کارش این است که از محرمات یعنی ترک واجبات اجتناب کند. آنکس هم که ثواب دارد، طمعش او را وادار به اعمال صالح میکند. پس کار عابد هم این است که واجبات را به جا آورد. و این دو طریق هر یک صاحبش را به اخلاص برای دین وا میدارد. نه اخلاص برای خدای صاحب دین.

بر خلاف طریقه سوم که طریقه محبت است و قلب را جز از تعلق به خدا از هر تعلقی از قبیل زخارف دنیا و زینتهای آن، اولاد و همسر، مال و جاه و حتی از خود و آرزوهای خود پاک میسازد و قلب را منحصرا متعلق به خدا و هر چه که منسوب به اوست می سازد.

و به همین دلیل این اشخاص غرق درنعمتهای خدا و مسرتی هستند که غم و اندوهی با آن نیست و غرق در امنیتی هستند که دیگر خوفی با آن نیست. چون همه عوارض سوء وقتی عارض می شود که انسان، شر را ببیند و کسی جز خیر و کمال مشاهده نمیکند، وقایع را جز به مراد دل و موافق و رضا نمیبیند. او از سرور و ابتهاج و امنیت به مرحلهای رسیده که هیچ مقیاسی نمیتواند اندازهاش را معلوم کند. این طایفه در حقیقت متوکلین به خدا و تفویض کنندگان به سوی او و راضیان به قضای او و تسلیم در حقیقت متوکلین به خدا و تفویض کنندگان به سوی او و راضیان به قضای او و تسلیم در برابر اویند. و همین امر باعث میشود که ملکات فاضله و خلقهای کریمه که سازگار با توحید است در دلهایشان مستقر گردد و در نتیجه همانطور که در عمل مخلصند در اخلاق نیز مخلص شوند و معنای اخلاص دین برای خدا همین است.

نماز از زبان ائمه معصومین به عنوان ستون و اساس دین نام برده شده است. زیرا نماز تنها ستون رو به آسمان است که میتوان به آن تکیه زد و در امتداد آن عروج روح را تماشا کرد. دلهای آکنده از شور و اشتیاق حضور یار ، ذکر او را در نماز بر لب میآورند و با یاد او از خود کناره میگیرند و در محضر تکلم با او از زبان او با او سخن میگویند.

خداوند در سوره انعام آیه ۹۲ میفرماید: « و هم علی صلاتهم یحافظون»

مومنین از نمازهای خویش مواظبت میکنند. خدای تعالی خصوصیترین اوصاف مومنین را بیان نموده که مراد از محافظت، همان خشوع در نماز و تذلل و تاثر باطنی از عظمت پروردگار در موقع ایستادن در مقام عبودیت اوست.

در آیه «و یقیمون الصلواه و یؤتون الزکوه ( توبه ۷۱) » به دو رکن اصلی در شریعت اسلام اشاره شده. نماز، رکن عبادات غیر مالی است که رابط میان خدا و خلق می باشد ولی زکات رابطهای است که در معاملات میان خود مردم برقرار میشود. هر وقت که دل آدمی به یاد خدا بیفتد، اولین اثری که از خود نشان میدهد این است که ملتفت قصورها و گناهان خود گشته آنچنان که متاثر میشود که عکسالعملش در جوارح، لرزه بر اندامش میاندازد. دومین اثرش این است که متوجه پروردگارش میشود که هدف نهایی فطرت اوست و در نتیجه خاطرش سکون یافته و به یاد او دلش آرام میگیرد.

در اینجا است که اثر نماز و اهمیت در بین عبادات مشخص می شود. نماز، وصیت حضرت حق، و انبیا و امام و عارفان و عاشقان و ناصحان و حکیمان است.

کتابی از کتابهای آسمانی، خالی از آیات مربوط به نماز نیست. از برنامههای بسیار مهم کتابهای عرفانی و اخلاقی و مخصوصا کتب حدیث، نماز است.

«سیماهم فی وجوهم من اثر السجود»

معنای این آیه این است که سجده برای خدا به عنوان تخشع برای اوست و این سجده در چهره مسلمانان واقعی اثری گذاشته و آن اثر سیمای خشوع خداست که هر کس ایشان را ببیند با آن سیما آنها را میشناسد. بعضی از مفسرین گفتهاند مراد از سیما اثر خاکی است که در پیشانی دارند. چون مومنین همواره بر خاک سجده می کنند.

بعضی دیگر گفتهاند: مراد، سیمای مومنین در روز قیامت است که محل سجده آنان در آن روز، ماننده چراغ میدرخشد و نور میدهد.

نماز، مشتمل است بر ذکر خدا، این ذکر اولا ایمان به وحدانیت خدای تعالی و رسالت و جزای روز قیامت را به نماز گزار تلقین میکند و به او میگوید که خدای خود را با اخلاص در عبادتت مخاطب قرار داده و از او استعانت نما که تو را به راه راست هدایت کرده. و از غضبش به او پناه ببر. ثانیا او را وادار میکند به این که با روح و بدن خود، متوجه ساخت عظیم و کبریایی خدا شده، پروردگار خود را با حمد و ثنا یاد آورد و در آخر بر خود و هم مسلکان خود و همه بندگان صالح، درود بفرستد. نماز انسان را وادار میکند به این که از حدث ( که نوعی آلودگی روحی است) و از خبث ( یعنی آلودگی بدن و جامه) خود را پاک کند و نیز از اینکه لباس و مکان نمازش عصبی نباشد بپرهیزد. پس اگر انسان مدتی کوتاه بر نماز خود پایداری کند، از فحشاء و منکر پرهیز مینماید و این هدف والای نماز است.

برای اشاره به اهمیت نماز ، در اینجا به چند آیه قرآن اشاره می کنیم:

« و نماز را در دو طرف روز و نیز ساعتی از تاریکی شب به پا دار که البته خوبیهای شما زشتی و بدکاریتان را نابود می سازد. این حقیقت یادآوری است برای یادکنندگان (هود ۱۱۴)»

«نماز را اول زوال آفتاب تا نیمه شب به جا آر و نماز صبح را نیز به جای آر که آن نماز به حقیقت مشهود نظر فرشتگان شب و روز است (اسراء ۷۸)»

« ای زنان رسول من، نماز را به پا دارید و زکات مال به فقیران دهید و امر خدا و رسولش را اطاعت کنید (بقره ۴۵)»

«ای کسانی که ایمان آوردهاید، رکوع و سجود کنید و پروردگارتان را بپرستید و کار خوب انجام دهید، باشد که رستگار شوید (حج ۷۸)»

امام صادق بر نماز همواره تاکید فراوان داشته و فرمودند « زمانی که نمازگزار بع نماز میایستد، از آسمان تا فرق سرش نیکویی بر او افشانده میشود. فرشتگان از زیر قدمهایش تا آفاق آسمان برگرد او میچرخند و طواف می کنند و فرشته ای فریاد مزند: ای نمازگزار! اگر بدانی که با مناجات میکنی، هرگز از او رو برنمیتابی. پس نماز بهترین اعمال صالح و با اجرترین آنها یزد خداوند است